Marianne Kiauta – tanka

hij vergezelt ons
over eeuwenoude paden,
de ruiselende wind,
maakt herinneringen levend
die vergeten leken

in de avondzon
hoe die ene papaver
mijn blik vasthoudt —
de trein die me meeneemt,
jij steeds kleiner en kleiner

over de rotswand
beroert de middagzon
het zwarte water
tekent een nieuwe tekening
met de takken van een berk

Marianne Kiauta

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *